De Chrono liegt niet ...

Steven Casear, wie kent hem niet?

Al meer dan vijftien jaar timmert hij onverdroten aan zijn eigen motorweg, eigenzinnig kiezend, racend en rijdend, sleutelend en schrijvend. Deze kerel is er in geslaagd om zichzelf in dit kleine besloten belgenlandje - waar teveel mensen elkaar te goed kennen - in een unieke positie te manoeuvreren, door jarenlang gestaag zijn eigen ding te doen, tot stank en/of dank van anderen. Afgestudeerd als ingenieur, verslaafd geraakt aan het motorracen, dankzij zijn gouden pen en zijn onverbiddelijke analytische oog in staat om prachtige motortests en technische artikelen te schrijven, gefascineerd  geraakt door veringen en data-recording.... En dan uiteindelijk na vele jaren heeft hij zelfs zijn eigen bedrijf kunnen oprichten, EMC37, gespecialiseerd in alles waar hij goed in is : veringen afstellen, racemotorfietsen prepareren, data-recording en engine-management.

Afin, u hebt het al door wellicht : we hebben hier nogal veel respect voor deze toch wel unieke kerel. Nu ja, mocht u hem écht niet kennen, haast u dan zou ik zo zeggen, want deze man betekent nog elke dag héél erg veel voor vele motorrijders in Europa.

Zelf schrijven we ook wel graag, anders waren we nooit begonnen aan deze site, maar nooit zullen we Steven zijn niveau halen, zijn detail, zijn inzicht, zijn kennis. En net als Steven hadden we ooit wel eens een droom om een Goed Motorrijden-boek te schrijven, maar dat is er voorlopig nog niet van gekomen. Steven daarentegen heeft duidelijk wél de extra tijd gevonden die daarvoor nodig is. Hij heeft er eigenlijk al twee zelfs: De Chrono liegt niet, deel 1 en 2. Uit respect voor deze kleine man - want jawel, zoals elke ideale racer is Steven slank gebouwd en niet al te groot van stuk - hebben we op een goeie dag zijn twee boeken besteld. Boeken die hij doelbewust en vanuit zijn hart geschreven heeft om zo de vele potentiële en reeds aktieve racers te helpen bij het op een correcte wijze sneller worden. Het eerste deel hebben we alvast uitgelezen, het tweede ga ik waarschijnlijk nooit lezen, simpelweg omdat ik geen plannen heb om een volbloed racemoto te bouwen...

En daarmee heb ik dus al iets belangrijks gezegd over deze twee boeken. Het eerste is nog vlot toegankelijk voor iedereen die graag "sportief" rijdt. Dat komt omdat het vooral over de "mens" en over “taktiek” gaat, en niet over de machine. Deel 1 gaat over de zithouding op je motorfiets, hoe werk je met de remmen, hoe geef je gas, hoe bepaal je je positie op het circuit. Een pak nuttige dingen zeg maar, waar elke ervaren straatrat ook wel interessante informatie uit kan puren. Deel 2 is echter voorbehouden voor de machine, en bespreekt als dusdanig in detail hoe je je motorfiets technisch perfect kunt afstellen voor een race. Maar zoveel motorrijders zijn er niet van dat slag…

Zoals daarnet al gezegd heb ik zijn boeken online besteld, en wel via zijn site : www.dechronoliegtniet.be. Je kan daar onder andere aangeven of je wilt dat Steven het boek naamtekent en er eventueel een persoonlijke boodschap in schrijft. Ik moet zeggen dat ik een beetje teleurgesteld was, dat die handtekening ontbrak. Een béétje maar, en het was snel over. :-) Dan bladerde ik door het boek om een eerste indruk te verzamelen. Veel mooie en grote foto's, hier en daar een cartoon, een duidelijke logica in de volgorde der onderwerpen… het ziet er goed uit. Alleen over het gebruikte lettertype ben ik wat triest : er is een zéér klassiek serif-font gebruikt, iets à la Times New Roman, en God dat leest echt niet plezant.  Persoonlijk ben ik een grote voorstander van moderne sans serif-lettertypes, zoals Arial en Calibri omdat ze minder zwaar op de pagina liggen en meer witruimte over laten, wat aangenamer en rustiger is voor het oog. En zie, in zijn CV achteraan gebruikt hij inderdaad zo'n modern lettertype !? Begrijpe wie begrijpe kan. Maar goed, over smaak valt niet te twisten dacht ik?

Dus hop, ik smijt me in m'n zetel met wat potloden en textmarkers in de buurt, want als ik zulke boeken verslind vind ik het boeiend om de belangrijke punten te accentueren. Bovendien durf ik graag eens in de kantlijn dingen te resumeren. Maar dat was minder evident dan ik gehoopt had. Weet je, bij een boek als "Twist of the Wrist" van Keith Code, wat voor mij een bijbel is, is er megaveel ruimte om zelf wat te schetsen, lijstjes bij elkaar te kriebelen en opmerkingen te noteren. Bij "De Chrono liegt niet..." is de 2cm ruimte rond de tekst echt wel magertjes. Maar ah, wat zit ik te zeuren, het gaat toch om de inhoud ! Dat daar niks aan mankeert is wel héél snel duidelijk. De koe wordt meteen bij de horens gevat en je wordt doorheen het boek gesleurd. De mensen die je willen onderbreken leren op dat moment jouw minder leuke kantjes ontdekken! Want jij wilt niet gestoord worden!!!

Staan er leuke dingen in voor de ouwe rotten zoals ons ? Jazeker !  Over het tegensturen bvb. Hoeveel rijopleidingen heb ik niet gevolgd, en zelf gegeven, waarin tegensturen wordt uitgelegd als "duwen tegen de kant van het stuur waar je naar toe wilt", dus links het stuur wegduwen als je links wilt gaan. Steven hier vindt dat het trekken véél belangrijker is dan het duwen. Dus om de moto snel naar links te werpen zal hij eerder aan de rechterstuurhelft trekken dan links ertegen duwen. Hij heeft er een hele filosofie over, die wellicht heel toepasselijk is op circuit, maar misschien nét iets minder belangrijk op de openbare weg. Ik heb het wat zitten uitproberen op de openbare weg maar na verloop van tijd ben ik toch maar weer het gewone tegensturen gaan hanteren. Bevalt me beter, lijkt wat meer motorfietsstabiliteit te geven, maar het kan persoonlijk zijn. Mogelijks heeft het met het verschil in uitvoeringssnelheid te maken: op circuit moet je véél sneller van richting veranderen dan op de openbare weg. En op het stuur drukken lijkt de motorfiets stabieler te maken bij al ons trage gestuur.

Wat verder nog een leuke "aha"-Erlebnis was, was dat ook Steven Casaer ontdekt heeft dat het plannen van een rijlijn het beste lukt als je "achteruit" denkt. Dus je vertrekt van de positie waar je wilt uitkomen, en zo denk je "achteruit" om te weten te komen hoe je het beste de bocht(en)  ervoor aansnijdt. Geldt evenzeer op het circuit als op de openbare weg ! Of de "twee seconden"-regel : kijk niet naar wat er vlak voor je gebeurt, maar leg je focus twee seconden verder, zodat je sneller doorhebt wat er ginder gaande is. Ook hier perfect advies voor op de openbare weg!

Nog héél erg fijn waren de persoonlijke anekdotes waarmee elk hoofdstuk begint. Daarin vertelt Steven vrij uitgebreid een verhaal dat verband houdt met hetgeen in het hoofdstuk aan bod gaat komen. Hier en daar waren deze anekdotes boeiender dan de hoofdstukken zelf, vond ik, maar dat zal we aan mij liggen, dit is niet het eerste motorrijboek dat ik lees. Van mij mag hij gerust eens een apart boek vol memoires uitbrengen !

Als laatste wens ik nog even een lay-out advies mee te geven aan de auteur : het boek bevalt nogal veel lang uitgesponnen alinea's, waarin het soms moeilijk zoeken is naar de "les" die hij wilt overbrengen. Misschien zou het een goed idee zijn om later een wat lossere lay-out toe te passen, ietsje speelser, met een duidelijk onderscheid tussen de "essentie", de extra tips en bvb. enkele "real life"-situaties, een beetje zoals in een "Dummies"-boek zeg maar. Zulke boeken laten zich net daarom zo vlotjes lezen.

Kortom, ben je al een tamelijk goeie rijder, sportief maar niet agressief, heb je de grootste lol met het snel en snedig door gladde bochten snijden, dan ga je dit boek wellicht ook wel tof vinden. Het gaat niets uit de weg en behandelt elk facet van Goed Motorrijden op een zeer duidelijke en verhelderende manier. Ja ja, de niet-motorrijdende mens zou eens moeten weten hoe complex onze “simpele” hobby is ! En dan hebben we er nog niet eens de fysica bij gesleurd…

You are here: Home Motorrijden Rij-Leerboeken De Chrono liegt niet ...